Zakładki:
— O JĘZYKACH —
Anarâškielâ
Bosanski
Čeština
Dansk
Eesti
English
Føroyskt
Français
Frasch
Frysk
Gaeilge
Hrvatski
Íslenska
Julevsáme
Kalaallisut
Kaszëbsczi
Latviešu
Lietuvių
Magyar
Malti
Nederlands
Norrœna
Norsk
Polski
Română
Sámegiella
Sää´mǩiõll
Slovenčina
Suomi
Svenska
Türkçe
Åarjelsaemie
Македонски
Русский
Српски
Հայերեն
اردو
العربية
हिन्दी
日本語
ქართული

Kontakt z autorem
wtorek, 06 czerwca 2006
Wołacz w języku łotewskim
Język łotewski należy do grupy języków bałtyckich. Oprócz języka litewskiego, jest jedynym żyjącym przedstawicielem tej grupy. Uczących się zachwyca regularną gramatyką i fonetyczną ortografią, a językoznawców — bliskimi związkami z językiem praindoeuropejskim. Dla pasjonatów załączam ponadto porównanie wybranego słownictwa łotewskiego z pierwszym znanym językiem pisanym: sumeryjskim.

Wołacz, a właściwie kategoria apelu rzeczownika, zachował się doskonale w języku łotewskim, zwłaszcza w rodzaju męskim, gdzie jego użycie w funkcji apostrofy jest obowiązkowe i bezdyskusyjne. Wołacz liczby mnogiej jest u wszystkich łotewskich rzeczowników tożsamy z mianownikiem. Dla liczby pojedynczej rodzaju męskiego tworzymy go poprzed odrzucenie ostatniej litery wyrazu, a więc:

zēns — zēn!
brālis — brāli!
ledus — ledu!

W rodzaju żeńskim, tradycyjne gramatyki podają, że użycie wołacza jest opcjonalne. Jest to tylko połowa prawdy, gdyż wołacz w rodzaju żeńskim można (ale nie trzeba) utworzyć tylko od trzech wyrazów: māsa (siostra), sieva (żona) i māte (matka). Tworzy się go tak samo jak w przypadku rodzaju męskiego; poprzez odrzucenie ostatniej litery wyrazu:

māsa — mās!
sieva — siev!
māte — māt!

Ponadto obowiązkowy wołacz dla rodzaju żeńskiego tworzy się dla zdrobnień kończących się na -iņa lub -īte, np.:

maizīte — maizīt!
māsiņa — māsiņ!
sieviņa — sieviņ!

Nie licząc zdrobnień, wołacz wszystkich rzeczowników żeńskich może być równy mianownikowi.


Za:
Ch. Moseley: Colloquial Latvian. London/New York, 1996.
http://home.unilang.org/main/forum/viewforum.php?f=26
http://www.liis.lv/latval/ekurss/galvena_morf.html